O oscylatorach impulsowych pisałem prawie cztery lata temu. Wówczas myślałem, że to ostateczne pogrzebanie tego tematu, jednak sprawa ponownie ożyła w ostatnich dniach.

Wyobraźmy sobie, że mamy dwóch operatorów. Nazwijmy ich P. i C. Za połączenie z P. do C. operatorzy muszą zapłacić 0,65 ziarnek łubinu (w skrócie zł) za każdą minutę. Problem w tym, że P. od swoich, dzwoniących w dowolnym kierunku, bierze tylko 0,238 ziarenek netto.

Nagle, bez żadnego wyraźnego powodu, ruch między P. (które ma kilka procent rynku) i C. wzrósł z 0,00001% do 0,001% (bo, jak wiadomo, C. ma mnóstwo użytkowników). Ruch jest generowany ze Świeżych Kart (oczywiście anonimowych). Pewnie tylko przypadek sprawił, że nieomal w tym samym czasie uruchomiono bezpośrednie łącze wymiany ruchu między P. i C.

Kiedy od 0,65 ziarenek odejmiemy prawie 0,24 zostanie nam 0,40 zł na czysto. Takie 0,40 ziarenek pomnożone np. przez 300 tysięcy minut da 120 tysięcy… A pomnożone przez milion...

I pewnie przy okazji wiadomo, gdzie podziały się słynne FCT-y, te z Wółki Kosowskiej i z Kielc…

A na koniec przypomnienie, jak to z impulsowym oscylatorem było.